شعفی که نمی دانم از چنین پوششی است یا از شنیدن نوایی از قلب؛ قلبی که آتشی، هزار و چهارصد سال است که در آن زبانه می کشد...

مظلومیتی در پس نگاه معصومی که نمی دانم وامدار صاحب این لباس است یا از همان نفخه ی "روحی" در چشمان کودکی پاک، این چنین طنازی می کند...

برگ دیگری از تقویم زندگانی ات را با یاد و به عشق حُسَین«علیه السلام» ورق زدیم...عاشقش بمان فرزند!